Narrador:Al Baraá
عن البراء بن عازب رضى الله عنهما قال: كان رسول الله صلى الله عليه وسلم ِإذا أوى إلى فراشه نام على شقه الأيمن، ثم قال:
" اللهم أسلمت نفسي إليك، ووجهت وجهي إليك، وفوضت أمري إليك، وألجأت ظهري إليك، رغبة ورهبة إليك، لا ملجأ ولا منجى منك إلا إليك. آمنت بكتابك الذي أنزلت . ونبيك الذي أرسلت"
De Al Bará Ibn Azib, Allah esté complacido de los dos, se transmitió que dijo:
“Cuando el Mensajero de Allah, Él le bendiga y le dé paz, regresaba a su aposento para dormir, se echaba sobre su costado derecho y después hacía la petición:
‘¡Allahumma, aslamtu nafsí ilaika; wa wayyahtu wayhí ilaika; wa fawadtu amrí ilaika; wa alyatu dahrí ilaika, ragbatan wa rahbatan ilaika; la malyaa wa la manyá minka illa ilaika.
Amantu bikitábika alladhí anzalta wa nabiyika alladhí arsalta!’
(¡Oh Allah a Ti me he entregado. A Ti he dirigido mi rostro. En Ti he confiado mis asuntos y hacia Ti he ido a buscar refugio, deseoso y temeroso de Ti.
No hay refugio ni salvación, excepto en Ti.
He creído en el Libro que Tú has revelado y en el Profeta que has enviado!).”
Lo relató Al Bujari.
Narrado por Al-Bujari (n.º 247, 6311, 6313, 6315, 7488), Muslim (n.º 2710a, 2710c), Abu Dawud (n.º 5046), At-Tirmidhi (n.º 3394, 3574), Ibn Mayah (n.º 3876), Ahmad (n.º 17782, 17826, 17848, 17874, 17906, 17909, 17932) y Ad-Darimi (n.º 2567). Citado en Riyad as-Salihin (n.º 813).